Zjawisko fotoelektryczne

Wyjaśnienie

Równanie Einsteina dla zjawiska fotoelektrycznego: energia fotonu minus praca wyjścia W daje energię kinetyczną elektronu.

energia kinetyczna elektronu
praca wyjścia

Stałe i wartości

  • stała Plancka
  • elektronowolt

Przykłady

Przykład 1: średni

Światło o długości fali 400 nm pada na powierzchnię potasu o pracy wyjścia 2,3 eV. Jaką największą energię kinetyczną mają wybite elektrony? Przyjmij (λ w nm, E w eV). Podaj wynik w eV.

  1. Energia fotonu: .
  2. .

Odpowiedź: 0,8 eV

Przykład 2: średni

Światło o długości fali 155 nm pada na powierzchnię miedzi o pracy wyjścia 4,7 eV. Jaką największą energię kinetyczną mają wybite elektrony? Przyjmij (λ w nm, E w eV). Podaj wynik w eV.

  1. Energia fotonu: .
  2. .

Odpowiedź: 3,3 eV

Przykład 3: średni

Światło o długości fali 310 nm pada na powierzchnię sodu o pracy wyjścia 2,3 eV. Jaką największą energię kinetyczną mają wybite elektrony? Przyjmij (λ w nm, E w eV). Podaj wynik w eV.

  1. Energia fotonu: .
  2. .

Odpowiedź: 1,7 eV

Przykład 4: trudniejszy

Elektrony wybite z cynku (praca wyjścia 4,3 eV) mają największą energię kinetyczną 1 eV. Jaka była długość fali padającego światła? Przyjmij (λ w nm, E w eV). Podaj wynik w nm, zaokrąglony do całości.

  1. .
  2. .
  3. Po zaokrągleniu do całości: 234 nm.

Odpowiedź: 234 nm