Zjawisko fotoelektryczne
Wyjaśnienie
Równanie Einsteina dla zjawiska fotoelektrycznego: energia fotonu minus praca wyjścia W daje energię kinetyczną elektronu.
- energia kinetyczna elektronu
- praca wyjścia
Stałe i wartości
- stała Plancka
- elektronowolt
Przykłady
Przykład 1: średni
Światło o długości fali 400 nm pada na powierzchnię potasu o pracy wyjścia 2,3 eV. Jaką największą energię kinetyczną mają wybite elektrony? Przyjmij (λ w nm, E w eV). Podaj wynik w eV.
- Energia fotonu: .
.
Odpowiedź: 0,8 eV
Przykład 2: średni
Światło o długości fali 155 nm pada na powierzchnię miedzi o pracy wyjścia 4,7 eV. Jaką największą energię kinetyczną mają wybite elektrony? Przyjmij (λ w nm, E w eV). Podaj wynik w eV.
- Energia fotonu: .
.
Odpowiedź: 3,3 eV
Przykład 3: średni
Światło o długości fali 310 nm pada na powierzchnię sodu o pracy wyjścia 2,3 eV. Jaką największą energię kinetyczną mają wybite elektrony? Przyjmij (λ w nm, E w eV). Podaj wynik w eV.
- Energia fotonu: .
.
Odpowiedź: 1,7 eV
Przykład 4: trudniejszy
Elektrony wybite z cynku (praca wyjścia 4,3 eV) mają największą energię kinetyczną 1 eV. Jaka była długość fali padającego światła? Przyjmij (λ w nm, E w eV). Podaj wynik w nm, zaokrąglony do całości.
. . - Po zaokrągleniu do całości: 234 nm.
Odpowiedź: 234 nm